Wegdromen bij Spaanse olijfolie

Hij smeert zich in met olijfolie maar de Masia el Altet Premium is té goed voor zijn eigen huid. Deze Spaanse fles is heilig voor sterrenkok François Geurds.

 

blog 2-3-2016Mijn bad is mijn tweede bed. Eenmaal ontspannen in het warme water vallen de ogen als vanzelf dicht. De zwaartekracht heeft verder geen vat op me: kopje onder ga ik niet – mijn bad is zo gebouwd dat ik er niet in kan wegglijden. Enig nadeel is die gerimpelde huid bij het ochtendwaken.

Al die crèmepjes en zalfjes bij de drogisterij, niet aan mij besteed – ik zweer bij olijfolie.

Olijfolie is de beste remedie tegen uitdroging. Klein scheutje en ik glim weer van top tot teen. Er is echter één olijfolie zo speciaal dat ik hem zelfs voor op mijn eigen lijf té goed vindt: Masía el Altet extra virgin, de premiumversie om precies te zijn. Slechts een handjevol chefs is gemachtigd deze premiumversie te gebruiken in de keuken. Ik ben in die gelukkige positie.

De Masía el Altet Finca is gesitueerd in het achterland van Alicante in een smalle vallei omringd door bergen begroeid met pijnbomen, esdoorns, ceders en eiken. De ene helft ligt in Font Roja Nature Reserve, de andere in Sierra de Mariola Nature Reserve. Daar in die oogverblindende natuur, het perfecte microklimaat, tref je op ongeveer 70 hectares 14.500 olijfbomen die superieure olie afleveren – er is geen internationale prijs die Masía el Altet niet in de wacht heeft gesleept.

Zou ik in de jury hebben gezeten zou ik dezelfde winnaar hebben toegewezen. Ik ken geen olijfolie die zo verfijnd is als de Masía el Altet Premium, de balans tussen kruidig en bitter is volmaakt. Vers gemaaid gras proef je er in terug, gedroogde pruimen, artisjokken. Een theelepel van deze olijfolie en je vervalt in een vakantiedroom.

Het is deze olijfolie die maakt dat het mijn dessert met onder meer macadamia, briochekruimels en vanille-ijs op de lijst van zeven beste FG-gerechten ooit staat. De komende zeven weken –ter gelegenheid van FG’s Anniversary- staat dit dessert opnieuw op de kaart. Ik wil ‘m in het seizoen ook nog wel eens serveren als een soort dame blanche deluxe, met truffel in plaats van macadamia.

De Masía el Altet Premium kent geen uiterste houdbaarheidsdatum – niet in figuurlijke zin althans, je raakt er onmogelijk op uitgekeken. Voor mij is deze Spaanse olijfolie heilig. Het volgende gerecht met Masía el Altet laat niet lang op zich wachten. Wordt snel vervolgd!